متمنی ست این اثر نقد ادبی شود
عمر من گر چه رو به پایان است
شعر من یادگار دوران است
نوجوانی سخن چنین گفتم
این زمین چیست؟ جز که زندان است؟
آنتی بادی شنیده ام در تن
مثل زندان برای ویروس است
ما در اینجا به چنگِ آنتی باد
شادی ما، کناری و بوس است
کار انسان دروغ و نیرنگ است
نام انسان برای من ننگ است
جان ز دیری شکایتی دارد
تن برای جناب او تنگ است
آرزویم رهایی از خاک است
جان بر این آرزو چه چالاک است
دل فروشسته آرزوهایش
تا به رفتن عجیب بی باک است
این زمین مال هر که می خواهد
دل گذشته از آن به آسانی
گفته ی جانِ بود، بر این دنیا
بهتر است روی خود، بگردانی
توی زندان هنر فراوان است
زین سبب شاعرم در این زندان
عاشقی کن ، که بهترین باشد
این سخن را شنیدم از رندان
روز هجرت ، رهایی از این بند
گریه بر رفتنم جنایت باد
خنده خنده بنوش می یا چای
بر من اینگونه جان رضایت داد
۱۰ مهر ۱۳۹۸
پ. ن
آنتی بادی. به زبان بسیار ساده، در مقابل هر آنتی ژنی، آنتی بادی را بدن می سازد به عبارتی بهتر قدرت دفاعی بدن را در مقابل آنتی ژن ها افزایش داده و عوامل بیگانه ی مضر را در خود زندانی می کند تا از فعالیت مخرب آنان جلوگیری کند.
