انجمن نویسندگان و شاعران ایران (انوشا)

http://hanam.blogfa.com/

چنان عاشقانه نگاهش را می دوخت به پروازش

که گاهی یادش می رفت؛

لباس سیاهش را برتن کند!

......قلبی که تپش می گیرد؛حسی که نمایان می شود،

لبانی که شکوفه زار تراز کشتزارِ بادام می شوند،

چشمانی که در اوج بیکرانه عشق به رقص شادی در می ایند؛

"رهبرِ عشق"

بابای مهربانی ها!

ای زیباترین خلقت خدایی!

http://hanam.blogfa.com/

حنا؟

حنا؟؟

حنام؟؟؟

یک لحظه به خود امدم

جانانم داشت صدایم می زد و من

http://hanam.blogfa.com/

می دانی

این روزها پرنده دلتنگی ام

بامِ آغوشت را می طلبد! 

http://hanam.blogfa.com/

دست هایش

جان موهای معشوق را ول نمی کردند!

حسش را به نوازش موهای معشوق در آمیخت

نفس نفس می زد؛

نگاهش پراز حرف بود

و اما دستانش

جانان من

چشمانت قلمرویی است ازعاشقانه ها،قلمرویی که میتوان بانگاه کردن به ان پادشاهی کرد....