انجمن نویسندگان و شاعران ایران (انوشا)

در نرد عشق من به تمنا رسیده ام

چون خستگان پیر به فردا رسیده ام

در ما نبود لذت یک لحظه عاشقی

درگُل ستان عشق به تماشارسیده ام

گیتی رسائی

دلزده ام از شب و از روز خویش

دشنه زنم بردل رنجور خویش

حاصل عمرم بجز از هیچ نیست

سوخته ام ني زخودازهورخویش

آمدم و ، زیستم و، میروم

میبرم این خاطره در گور خویش

گیتی رسائی

نظاره کرد بر من ،یار، دلتنک

به ظاهر ساکت اما در دلش جنگ

مستیّ ما به یک دو سه جامی رضا دهد

تا عشق هست ، به نگاهی رضا دهد

یک شعله بس بوَد که به آتش کشد جهان

دیوانه گر بود به گناهی رضا دهد

از گیتی رسائی

شدم خسته ز بس افسانه گفتم

برایت از دل دیوانه گفتم

عبث عمر گران بر باد دادم

گه از شمع و گه از پروانه گفتم

ندانستم که باید رفتنی رفت

ز خود بگذشته از بیگانه گفتم

زحال و روزم آگاهی نداری

نهایت قصه ها جانانه گفتم

گیتی رسائی

خبرها بد . ز بد بدتر بود حال

چه باید گفت از این حال و احوال؟

شهر را باید که گلباران کنیم

جان و دل را از برش قربان کنیم

خنده ها کردم که شاید درد خود درمان کنم

عقده های سینه سوزم را به خنده وا کنم

ما را نیود حسرت بودن در این جهان

گردون هزا ر گونه جفا کرده الامان

ما که بریده ایم .خدایا تو رحمتی

گویا که نیست رحمت و مهری در آسمان

از هرچه بود قسمت ما شد نبودِآن

در دفتر زمانه نبوده ز ما نشان

بگذشته جوانی به عبث در پی نان

اندر پی نان گذشته ایم از دل و جان

دندان بدهان است و خبر نیست ز نان

پس کوست کجاست؟ آنکه بنوشت چنان

گیتی رسائی

زبس شکوه کردم ازین روزگار

زدستم برون رفته صبر و قرار

جوان و فارغ و دیوانه بودم

چو شمعی در پی پروانه بودم

آتش مزن به خرمن دل، نارفیق دون

کردی دل شکسته ی مارا تو غرق خون

دیوانه بوده ایم سپردیم دل به تو

در گل سِتان ِ عشق چنانیم لاله گون

گیتی رسائی

در دل نمانده حسرت بودن دگر مرا

از بسکه میرسد بد و بدتر خبر مرا

در برزخ زمانه چنان گیر کرده ام

دوزخ بود بهشت چوشهدوشکرمرا

گیتی رسائی

چرا دل به بیگانه باید سپرد؟

زنامردمان تیغ از پشت خورد؟

گمان کن جهانم نگاه تو بود
زمین و زمانم نگاه تو بود

شد فراموشمان که انسانیم

تکه ای از خدای رحمانیم

مپرس از من ،چرا از دل گذشتم

سپردم خویش دستِ سرنوشتم

خون میخورم از خرابی دهر

جامیست به دست من پر از زهر

ما در خیال تا به ابد ره سپرده ایم

ما با خیال راه به بیراهه برده ایم

من خطوط درد را بر روی کاغذ می کشم
حس جسم مرده را بر روی کاغذ می کشم

گرگ باید بود در این روزگار

جز دریدن نیست در این کارزار

گر دلی داری به زیر پا بنه

ورنه می آرند از روزت دمار

گیتی رسائی

************

بی تو مارا نیست همدم در جهان

در عیان میخندم و ،غم در نهان

میزنم بر صورتم رنگ طرب

کرده بازیچه جهان ،خرد و کلان

گیتی رسائی

تا به کی باید نهانی دوست داشت؟

بی ستاره آسمانی دوست داشت؟

تا به کی با وعده خود آرام کرد؟

سرکشانه عشقها را، رام کرد؟

تا به کی باید اسیر دیده بود؟

دردهای دیده و نادیده بود؟

تا به کی باید به خود افسارزد؟

طعنه بر گل، از خس و از خار زد؟

تا به کی باید نگفت و بار برد؟

جای هرچه، خون دل بسیار خورد؟

تا به کی باید نمود عادت به درد؟

آرزوها را نصیب باد کردی؟

تا به کی؟گوتا به کی؟باید سرود

ازغم و از درد و از بود و نبود؟

تا به کی باید "رسا" ناکام بود؟

چون اسیری پای بست دام بود؟

گیتی رسائی

روا نیست ســوزیم ما این چنین

که هر لحظه دشمن بود در کمین

چنـــــان زندگانیـــــــم مرده صفت

نـــــه در آسمانیم نـــي در زمین

شــــب و روز غرقیـــم در رنــجها

هـــمه ســوگواریم و زار و غمین

گیتی رسائی

فراموشـــم نمودی ؟ کو رهـــائی؟

توانـــــت نیست این درد جــدائــی

درون سینه ات چون جان شدم من

نپــــرس از من کجا هستی.کجائی؟

بــــه آتـــش باد ده خاکــــســترم را

تـــــو با من تا قیـــــامت همنوائی

گیتی رسائی

لبانم وا نشد تا راز گویم

غم دل را من از آغاز گویم

تو رفتی غم بجانم چنگ انداخت

بیا تا با تو از پرواز گویم

گیتی رسائی

شرم ِ گردون باد اینگونه جهان در تاب و تب

ني به روز آرام دارد ني به شب ني نیمه شب

آتشی برپاست اینجا سرنوشت است یاقضا

من نمیدانم . همی دانم رسیده جان به لب

گیتی رسائی

به دام افتاده ای دیدم به راهی

به خاک افتاده همچون مرده ماهی

نه نوری بود در چشمش ،نه جان داشت

نه از شادی نه از غم او نشان داشت

نشستم همدلانه در کنارش

کنم شایدسبک من کوله بارش

بگوشش خواندم از ظلم زمانه

زهجران و ز شوق عاشقانه

زگفتار حکیمان دادمش پند

زهرچه بود یادم گفتمش چند

نگاهش سرد و بی روح و پریشان

نبود او را نشان از جسم و از جان

فقط یک جمله گفت و لب فروبست

بشسته گوئیا از زندگی دست

بگفتا درد سنگینم در این است

که بالا بوده ام گردیده ام پست

بگفتا درد خود با رنج بسیار

گهی رویش به من گه روی دیوار

"رسا"بشنید درد بیکرانش

برفت با او به شهر بی نشانش

چنین است روزگار مردم امروز

که دیروزش دریغ ازحال امروز

با درودی بی پایان خدمت شما تمامی عزیزان دست اندر کار این سایت بسیار ارزنده

امیدوارم که همیشه موفق و پیشتاز باشید

سالی خوب شاید نباشد ولی چه میشود کرد . شاید خواست خداوند است

با اینهمه به روال دیرینه برای یکا یک شما مهربانان کوشا سالی پر بار را آرزو دارم و امیدوارم

تبریک این مادر بزرگ پیر را پذیرا باشید . دعای خوبان جهان یارتان باشد

نوروزتان پیروز و هر روزتان توروز

اثر برگزیده (هفته ی سی و هفتم)

"سنگلاخ عشق"

نام شاعر: گیتی رسائی

تاریخ ثبت در انوشا: 1398/12/15

(کلیک کنید)