انجمن نویسندگان و شاعران ایران (انوشا)

چه زود دیر می شود اینجا

دلم میخواست می‌شد باز می‌گشتم
به آن دورانِ سختِ همچنان زیبا
میان آنهمه غوغا
برای قد کشیدن ها

به یادم هست
چه زیبا زندگی را
به ضربْ آهنگِ انگشتش
به روی دَرْ
به لطفِ مهربان بابا
به آنی صبح میکردم

برای صرفِ صبحانه
به مهرِ نازنین مادر
مُهیّا بود هر روز
پنیر و لقمه‌ی نانی
و گاهی هم
مربا بود و انجیرش
میوه‌ای از درخت عاشق همسایه ی ما بود

و گاهِ رفتنِ بابا برای کار هر روز
هزاران بار بی وقفه
برایش ناز میکردم
برای آنهمه موضوع
مکرر باز من آواز میکردم

به یادت باشد ای بابا
کتاب شعر فردا را
بهمراه دو تا دفتر
برای ثبت احساسم
به تو
و همچنین مادر
و شاید باقی دل را سپردن ها
برایم از عمو احمد بگیری تو...

ولی اما تو گویی...
به پلکی کودکی رفت و جوانی هم
به ردّ ِ نوجوانی دور شد از ما

به ناگه چهل شد پیدا
پس از آن تا خود ِپنجاه
بدون درکی از حق و حقیقت ها

بساط دار برپا و ....
گناهم چیست؟! ...
تفسیر تصورها!

ولی حالا....
چه زود دیر می‌شود اینجا...

#سپیده طالبی
#تاریخ ثبت در انوشا: 1398/07/15

# با سلام و احترام فراوان سپاس گزارم از جناب آقای زمانیان، جناب آقای خراسانی، جناب آقای اصغری، جناب آقای غلامی و جناب آقای رمزی باصر ارجمند که در هفته ی پیش با حضور پر مهر و ثبت آثار ارزشمندشان صفحه ی انوشا را مزین نمودند سپاس ویژه از جناب آقای پیری آذر برای ثبت اثر باشد و جناب آقای قالیباف برای ثبت اثر رسم من . سایه ی مهرتان مستدام