انجمن نویسندگان و شاعران ایران (انوشا)

سُروش تولد،  چو  آمد  پدید

خدا داد فرمان به کعبه  در آی

بِه نزدیک کعبه در آمد بشوق
 
 ز اشکافِ  دیوار، آن  حمل دار
 
بديد و روان شد بدون درنگ
 
بشرحیکه شرح سُروشش بداد
 
زبعدِسه روزوسه شب درحجاب
 
برون شد  ز حائل ،  گُل  آفتاب
 
ملائک همه شادوتسبیح گوی
 
خواص النساء پرده داری اوی
 
علی نام او کُنیه اش بوتراب
 
كه  برتر ز ماه و گُل و  ماه تاب 
 
توانش لَبن خوار و زورش اسد
 
لقب   يافت ،   اسد ا...  كردگار
 
بِ  دامان  پیغمبرِ  با  کِرام
 
عمو زاده را  داد ،  علم  و  كلام
 
پس از چند سالی شد او پهلوان
 
 کجا بود  هم  سطح  او  را یلان
 
بیکدست خیبر  ز جا برگرفت
 
بِ دست  دگر دفع  ظالم  گرفت
 
کرامات  او  در  زمین  و  سما
 
شكافد   همه    دانشِ     ما سوا
 
شبانگاه  انبان  خود  پُر غذا
 
 َكشد  نان  و خرما ،  سوی  بینوا
 

محبت بِه اِیتام خُرد  و كلان
 
فریضه بدانست  در مُلک  دين