انجمن نویسندگان و شاعران ایران (انوشا)

مردی روبروی خانه ات سیگار میکشد

انکس که رنجی از پی دلدار میکشد

دلکندنم ز تو نه که ناشد،مشکل است

عادت نکرده دل که چنین بار میکشد

تقصیر تو نبود،مقصر دل من است

من را چو به دنبال تو وادار میکشد

وقتی که دادگاه ندارد به حق جهان

قاضی به غیبت و همه کس زار میکشد

ظالم که خنده لب،دل مظلوم در عذاب

اینگونه عاشقی همه را دار میکشد

من خود عرصه را به خودم تنگ کرده ام

خود کرده دایما ز خود آزار میکشد

هیچ خبر نبود و دل از هیچ در خیال

این هیچ اندرون مرا نار میکشد

زخمیست عاشقی،به صف ار عاشقی کنی

ساقی بخوان کز پیش خُمّار میکشد

هاتف نداشت ساقی و در صف عاشقی

ماندست در خُماری و این بار میکشد

                                                                                                             (از تراوشات ذهنی یک دیوانه)