انجمن نویسندگان و شاعران ایران (انوشا)

عاقبت یک روز پیدا میشوی     

مثل باران، مثل گل، مثل بهار

مثل خورشید نهان در پشت ابر     

مثل پایان قشنگ انتظار

عاقبت یک روز پیدا می شوی     

مثل تعبیر شگفت انگیز خواب

مثل وقتی ماه کامل می شود     

مثل قانون طلوع آفتاب

در نگاه ما تو پیدا نیستی     

گرچه در دنیای ما داری حضور

چشم ها باید به تو عادت کنند    

مثل عادت کردن آنها به نور

چشم ها وقتی به تو عادت کنند     

تو نماد واقعیّت می شوی

مثل خورشید و زمین و آسمان   

با نگاهی ساده رؤیت می شوی

گر چه در وصف گل رخسار تو    

عاشقان بسیار زیبا خوانده اند

سال ها بگذشته است اما هنوز  

دیده ها در خواب غفلت مانده اند

غفلت از دنیای شورانگیز عشق    

غفلت از پرواز از ظلمت به نور

غفلت از حُسن حضور آفتاب     

غفلت از فردای زیبای ظهور

غفلت از تنهایی آیینه ها     

غفلت از ویرانی کاشانه ها

غفلت از اندوه هجر عاشقان     

غفلت از دلتنگی پروانه ها

مادرم می گویدم آماده شو     

میهمانْمان ناگهانی می رسد

صبح یک جمعه به هنگام اذان     

یادگار مهربانی می رسد

یادگار مهربانی می رسد     

کز تبهکاران رها سازد زمین

برفرازد بر فراز روزگار     

پرچم پیروزی مستضعفین

یادگار مهربانی می رسد     

تا جهان تیره را رنگین کند

مردمان را گوهر ایمان دهد     

کوچهء ما را سلام آذین کند

****

مثل باران، مثل گل، مثل بهار     

عاقبت یک روز پیدا می شوی

مثل ایمان، مثل قرآن، مثل عشق     

میهمان خانهء ما می شوی.