انجمن نویسندگان و شاعران ایران (انوشا)

خداوندا چرا خلقت به من گرديده اند بد دل

چرا خوشحال مي گردند ، اگر پايم رَوَد درگِل

خداوندا تو مي داني كه بركس بد نكردم من

توخودبرمن رهايي ده ،از اين زجر و از اين مشكل

٭٭٭

بپرسيدم زِ دانايـي ،چرا ترك جهان كردي

بگفتا از جهان مي پُرس، چرا ظلم اين چنان كردي

جهان بي مُروّت كي به من مهر و محبّت داشت

جفـا و جور از آن ديدم گراييدم به دل سردي

٭٭٭

جهان پيـر خوش منظر ، نـهد بر درد من دردي

به هر جايـي كه بگريزم بَـرَم آيد به پيگردي

جهان پير است و بي بنياد، از آن خونريزي اش فرياد

بـريزد خون من در خاك و خاكم را كُند گردي

٭٭٭

بر بام تاريك جهان ، ما گر بـپيموديم راه

روشنتري را بنگريم از شعشع خورشيد و ماه

هر چند فزونتر پي بريم ، روشنتر از اين بنگريم

كز روشناي صبح آن بيرون شويم از هر سياه

٭٭٭

تو را اي خيره سر گفتم ،كه از خود با خبر باشي

مـرو راه هوسبازي ، مـرو در راه عياشي

اگر پندم تو نـشنيدي و يا در خودسري ماندي

بـدان در عاقبت مستوجب قـهر خدا باشي

٭٭٭

نسیم گلشن زنده یاد حسن مصطفایی دهنوی