انجمن نویسندگان و شاعران ایران (انوشا)

« صاحب نظران »

هيهات از آن فرد ،كه صاحب نظر افتد

هر بي نظري ، بـر نظرش كينه ور افتد

يارب نظري كن، همه صاحب نظر آيند

تا كِبر1 و شقاوت ، زِ جهان تو بر افتد

هر فرد كه صاحب نظر از دين خدا شد

در موقع تنظيم نظر ، در خطر افتد

اي قادر سبحاني و اي حّي و توانا

راه بشرت كو ، كه بشر رهگذر افتد

اي قابض ارواح2 كجايي ، قضبم3 كن

تا نام من از صفحه ي ايّام بر افتد

من معتقدم ، راه به درگاه تو پويـم

راهم زِ چه از درگه تو دورتر افتد

يارب منِ گُم گشته،چه راهي بتوان رفت

تا راه من از جمله خطرهـا ، بدر افتد

پامال جفايـم ، زِ جفـا جويي مردم

زين مردم جُهال4 كه عقلم زِ سر افتد

يارب نظر من،كه بر آن لطف تو باشد

از رحمت و لطف تو،به من كي نظر افتد

ايّام جوانـي ، هـوس خام نـكردم

تا پيريَم ، از خفّت و خواري بدر افتد

آن حكمت اصلي ،كه به دنيا بنهادي

من منتظر هستم،كه همان جلوه گر افتد

آيا چه سبب گشت،كه كارم به ضرر شد

كارم كه نكو بود ، چرا پُـر ضرر افتد

اوضاع جهان را ، خبري بود كه گفتم

اي واي بر آنكس،كه زِ ما بي خبر افتد

يارب چه اثر هست ،در اين پرده ي دنيا

گر پرده جهل است، مدد كن كه بر افتد

يارب غضبي كن ، تو به افراد خطا كار

كآن دشمنيَـش ، بر ره اهل نظر افتد

صاحب نظران،گرچه نظرشان به نكويست

اما به ره كوته نظران ، بي اثـر افتد

نخل اَر ندهد بار ، چرا آب دهندش

آبش بدهند ، تا كه به بار ثمر افتد

صاحب نظر از عالم عقبي ، نظر آورد

حيف است،كه در دام يكي حيله گر افتد

صاحب نظران را ، نظرش هر كه نفهميد

دردي است فزونتر،كه به خون جگر افتد

صاحب نظران را ،حسن اين طرز بيان كرد

تنظيـم نظرشـان ، به بشر معتبـر افتد

٭٭٭

1- خود پسندي 2- عزرائيل 3- بريدن 4- نادانان

دیوان اشعار حسن مصطفایی دهنوی