انجمن نویسندگان و شاعران ایران (انوشا)

می‌نویسم از این تفاوت ها
چون تشابهی نخواهد بود
تحت تاثیر عشق میمانم
سفره با نان، تهی نخواهد بود

من گرفتار درد خود هستم
تو گرفتار درد خود هستی
هر دو نالان ولی چه باید کرد
در گرفتاری و تهی دستی

راه اخلاق و راه اندیشه
مخرج مشترک میان ماست
آب سرچشمه پاک میجوشد
چون عقابی که دائما تنهاست

در نگاه عمیق لک لک ها
جای ماهی درون دریا نیست
شب احیا برای بودایی
هر چه باشد، شبیه احیا نیست

تل خاکی که از برای ما
مضحک و بی بها پدیدار است
پیش افکار موش کور اما
خانه ای دلکش و بهادار است

سر بریدن برای گوسفندان
مثل مردن به پای انسان است
جان انسان برای خود شیرین
چه تفاوت برای ایشان است

گر بمیری از این جهان دوری
یاد تو گرچه هر کسی باشد
قدر تو تا که زنده ای اعلاست
عاشق نعش کرکسی باشد

#حسین_قالیباف
#تابان

http://taban-poet.blogfa.com