انجمن نویسندگان و شاعران ایران (انوشا)

یک خونه بود یک خونه یک خونه

یک خونه که درش بزرگ شدم من

یک خونه بود یک خونه بود یک خونه

یک خونه پر از سرمای بی رحم خاطرات

یک خونه بود یک خونه بود یک خونه

یک خونه بود که بابا درش من رو دوست نداشت

یک خونه بود یک خونه بود یک خونه

یک خونه که مامان همیشه غمگین بود

یک خونه بود یک خونه بود یک خونه

یک خونه که داداشی از من عزیزتر بود

یک خونه بود یک خونه بود یک خونه

یک خونه که من اجازه بچگی نداشتم

یک خونه بود یک خونه بود یک خونه

یک خونه که از صدای داد و گریه پر بود

یک خونه بود یک خونه بود یک خونه

یک خونه که تروما خیلی زیاد بود

یک خونه بود یک خونه بود یک خونه

یک خونه که من داشتم به عروسک خرسی غذا می دادم

یک خونه بود یک خونه بود یک خونه

یک خونه که یکم غذا ریخت روی لباسم

یک خونه بود یک خونه بود یک خونه

یک خونه که بابا سرم داد زد

یک خونه بود یک خونه بود یک خونه

یک خونه که عروسکم رو گرفت و بالای یخچال گذاشت

یک خونه بود یک خونه بود یک خونه

یک خونه که من گریه کردم و جیغ کشیدم

یک خونه بود یک خونه بود یک خونه

یک خونه که بابا عصبی شد و عروسکم رو...

یک خونه بود یک خونه بود یک خونه

یک خونه عروسکم روی پشت بوم افتاد

یک خونه بود یک خونه بود یک خونه

یک خونه که دیگه برام نیاوردش

یک خونه بود یک خونه بود یک خونه

یک خونه که من درش بزرگ شدم

یک خونه بود یک خونه بود یک خونه

یک خونه که نفت ریختم، آتیشش زدم

یک خونه بود یک خونه بود یک خونه

یک خونه که عروسکم رو پیدا کردم و برگشتم