انجمن نویسندگان و شاعران ایران (انوشا)

پشت بام

دوباره حرفش به یاد آمد

چو حلقه آویز گوش من شد

همیشه با احتیاط باید

به کار مشکل قدم گذاری

به یاد روزی فتاده بودم

که درس خوبی گرفته بودم

شود زمستان و برف گیرد

پدر مرا باد حرف گیرد

نشسته بر بام برف سختی

کشد دو پایش پسر به تختی

به دوش پارو

به بام رفتم ز نردبانی

چو بام منزل تمیز گردد

برای بابا عزیز گشتم

کبوتری لحظه‌ای نشیند

برم سریعاً به بام جفتی

پدر صدا می‌زند

چرا دوی روی بام برفی

چه ارتفاعی پسر نیفتی

پرید کفتر کمی جلوتر

ز سقف منزل سقوط کردم

شکسته شد از بدن دو جایم

ز بیخ گردن مچی ز پایم

شکسته پا بی‌اراده بودم

به روی تختی لقاره بودم

به یاد حرفش فتاده بودم

همیشه با احتیاط باید

به کار مشکل قدم گذاری

نشسته ام جفت یک بخاری

دوباره از شیشه برف دیدم

به یاد باباکنار تختش

دوشمع روشن نهاده بودم

ابراهیم خلیلیان