نه هفت دریا بود
ونه هفت آسمان؛
نه رستمی بود
ونه اسفندیار.
هفت تپه بود
و نی شکرهایی تلخ ؛
و قناری هایی سرخ
که آزادی را آواز می خواندند
و عشق را فریاد می زدند
و دیو سپید
همچنان به قفس هایش تکیه کرده بود.
قفس ها اما
چگونه آوازتان را زندانی کنند
وقتی که بهار باشماست...
موضوعات مرتبط: دلنوشته
برچسبها: سلمان_منعم
تاريخ : جمعه دهم خرداد ۱۳۹۸ | 17:12 | نویسنده : سلمان منعم |
