شانه کن ،
گیسوی عشقم
تو بزن ،
مضراب شوقت را ،
به هر بند دلم
من کنم ،
آشفته هر شب
کوک دل را و سپارم ،
خرمن گیسو به باد
نغمه خوان و این نوا را
بعدِ هر شوری به دل ،
دیوانه کن
من شوم ،
حیران تر و از مستیاش ،
آن گام را نجواکنان ،
با گوشه ای بر هم زنم !
خانه کن ،
در قلب من ،
بر هر مقام و هر ردیف
چنگ زن ، بر تارِ جانِ بی نوا
من کِشم ،
بر سیمِ آخر با کمانِ دلبری
کوچه باغی را روم
محو گردم در فضای
رامشِ نخجیرگانْ چشمانِ تو !
98/3/26
بروزرسانی: 98/5/22
پی نوشت:
۱) دو بند اول بداهه ای بود که در تاریخ 98/3/26 سروده شده و اینک تکمیل شده آن را مطالعه میفرمایید
۲) وزن عروضی شعر : نیمایی در وزن فاعلاتن-فاعلاتن-... فاعلاتن- فاعلن
۳) برخی واژه های بکار رفته علاوه بر معنای ظاهری برایم در معنای دیگرشان نیز که مصطلح در موسیقی و اسباب و دستگاه های آن است مد نظر بوده اند که قابل دستیابی از طریق جستجو در اینترنت میباشند. واژه هایی چون ( مضراب ، بند ، نغمه ، شور ، گام ، گوشه ، مقام ، ردیف ، چنگ ، تار ، نوا ، کوچه باغی ، نخجیرگان )
موضوعات مرتبط: شعر نو
برچسبها: شعر نو
