انجمن نویسندگان و شاعران ایران (انوشا)

انجمن شاعران مرده

امشب درون سینه ی من انجمن به پاست

هرشاعری که مرده دراین خانه دعوت است

از رودکی گرفته و تا سعدی و فروغ

هرجمعه شب همه گی جمع می شوند

ارواح رفته گان همه با هم به گفتگو

اینها نمرده که انگار زنده اند

حافظ شنید حرفم و با خنده ای سرود 

" هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق"

امشب مدیر انجمن شعر مولوی است

دستش به جام باده به بالا نشسته است

نیما و شهریار دویار همیشه گی

با گفتگو غم دل باز می کنند

نصرت نشسته بود وبه دست استکان چای

چشمش به قند و کنج دهانش نبات بود

حافظ به خنده گفت به نصرت که ای عزیز

با این همه غزل که به قندی نیاز نیست

" شکر شکن شوند همه طوطیان هند

زین قند پارسی که به بنگاله می رود"

سیمین نگاه کرد و به نصرت به طعنه گفت

" نصرت چه میکنی سراین پرتگاه ژرف

با پای خویش تن به دل خاک می کشی"

نصرت کشیده آهی و با غم جواب داد:

" دست از سرم بدار ندانی چه میکشم

دردیست در دلم که نگنجد به عالمی"

خیام چون همیشه سرش رو به آسمان

دنبال یک ستاره و آن ماه خویش بود

پروین شکست بغضش و این قطعه را سرود:

" بی رنج زین پیاله کسی می نمی خورد

بی دود زین تنور به کس نان نمی دهند"

آمد امید ولی ناامید بود

از سردی هوای زمستان گلایه داشت

آه ای امید من نشو هرگز تو نا امید

اینجا همیشه هوا سرد و ابری است...

از نیمه شب گذشته و نزدیک صبح شد

ای بامداد خسته چه گویم که وزن شعر

کمتر مجال می دهد از گفته های تو

" وزن و لغات و قافیه ها را همیشه تو

در کوچه جسته ای"

باشد درود ما به تو ای مهربان رفیق

فردا فروغ دعوتمان کرده خانه اش

با یک چراغ به دیدار او رویم

سهراب مانده بود و سوالی که بی جواب

آه ای فروغ جان و دلم خانه ات کجاست؟

نزدیک صبح گشته و اشعار ناتمام

" مجلس تمام گشت و به آخر رسید عمر"

فردا به ازدحام کوچه خوشبخت دعوتیم...

#سلمان منعم - قالب آزاد

#تاریخ ثبت در انوشا: 1398/05/31