1- گفتن از عشق، کار سختی نیست/
خوب گفتن، شکار سختی نیست/
فصلِ اصلیِّ عاشقی، عمل است.//
2- برگِ زردِ خزان، خودش را، ریخت/
با هوا و زمین و آب آمیخت/
برگِ بی بار چون تمشک نبود.//
3- چیست گل؟ رازِ نازِ خنده ی دوست/
شعر- نقاشیِ معطّرِ اوست/
مِهرچهر و لطیف و عاطفه روست/
گل، نشانِ خداست.//
4- گرچه بالاست، باز هم خوار است/
شُهره اما بدون مقدار است/
خواب دائم چطور بیدار است؟/
به فضا رفته است میمونی.//
5- “علّیَت” داشت نخ نما می گشت/
فیلسوفی پی خدا می گشت/
عارفی از عُروج بر می گشت/
حرف نابش به دل گرامی گشت:/
“نور”، مجهول نیست؛ اثبات است.//
موضوعات مرتبط: اجتماعی ، اخلاقی ، انتقادی ، تعلیمی ، سروش ، عارفانه
برچسبها: انجمن شعروادب , قالب شعری سروش , ادبیات فارسی , نوآوری ادبی
تاريخ : جمعه بیست و دوم آذر ۱۳۹۸ | 19:35 | نویسنده : محمد علی رضاپور |
