انجمن نویسندگان و شاعران ایران (انوشا)

امید به زیات تربت مطهر حضرت اطهره ی مطهره فاطمة الزهرا،، اُم ابیهای رسول الله با استمداد از ید توانای فرزندشان حجة بن الحسن العسکری عجل الله تعالی'
فرجه الشریف   

□□□□□□□□□□□
به مکه، مسجــد و، بیــت خـــدا  را

مدينه،    بارگـــاه   مصطفـــــی   را

بدیــــدم  هم سَـــر تعـــداد انگشـت

که جا می گیرد آن تعداد،  در مُشت

منــوّر هســت،  خضراء و،  سرایش

رواق و، معجـر و،  گلدستــه هایش

ولیکــن  آن  بقیــع ِ بی بقــــــاع  را

دریــغ از شمـــع،،  یا  نورِ  چراغــی

ائمه،، دو و، چار و، پنج  و، با شش

ندارند نوری،، غیر از نورِ  ماهـ اش 

اجــازه هســت،، بــر مردان، نظاره

رونــد در مدخــل و بیننــــد نشانه

حَــرم بس ساکت و،،  زوّار از دُور

تکلــم، اشک ریـزان، بعدِ محصور

نمیدانــــم که قبرش هست زهرا

کدامیــن جـــا، بقیع، یا پیش بابا

خدایــا لطــف عاجل مرحمت کن

قیــام مهــدی زهـــرا بــه تعجیـل

گـــر او آیــــد بدانــد   راز  پنهان

نمایــد آشکـــار، او کــلّ جریــان

جهـان گـردد، مکانی بس،  نمونه

حلاوت، جـــاذب دلهـــــای سوته