انجمن نویسندگان و شاعران ایران (انوشا)

اگر از درد می نویسی ، مراقب کبودی استخوانهایت باش

اگر از گریه می نویسی ، مراقب اطرافت باش

اگر از گرسنگی می نویسی ، مراقب غذایت باش

اگر از فریاد می نویسی ، مراقب گوشهایت باش

اگر از زخم می نویسی ، مراقب خونابه هایت باش

اگر از قصه می نویسی ، مراقب پریشانی خواب هایت باش

اگر از نان می نویسی ، مراقب کودکان همسایه ات باش

اگر از غصه می نویسی ، مراقب ناله هایت باش

اگر از انزوا می نویسی ، مراقب مویه هایت باش

اگر از ناله می نویسی ، مراقب پوزخند و استهزا باش

اگر از زیبایی می نویسی ، مراقب کِبر و منیّتَت باش

اگر از شیطان می نویسی ، مراقب فرشته ات باش

اگر از دین و مذهب می نویسی ، مراقب تزویرت باش

اگر از هوس می نویسی ، مراقب اَمیالَت باش

اگر از سبز می نویسی ، مراقب شاخ و برگت باش

و اگر احیانا می خواهی از « حق » بنویسی

مراقب باش

آهسته . . .

آرام . . . .

که :

دلِ قَلَمت نَگیرد !!

جانِ قَلَمت نَسوزد !!

نوکِ قَلَمت نَشکَند !!

چرا که بد جوری آه قلم می گیرد .



باقر رمزی باصر