انجمن نویسندگان و شاعران ایران (انوشا)

شهادت امّ ابیها  سلام الله علیها 

(سال ۱۱ هجری قمری مدینه)

زهــرا کـــه،،  امّ ابیهـــا،،  بــــه  نــــزد بابا بود 

وقـتِ حضــــور، پیـش سلامـــــش!سلام بابا بود

او داشت،،  عزّت بسیار،،  آن زمان،، که بابا بود

از بعـــدِ ارتحــــال نبـــــی، دل غمیـــن بابا بود

هم  روزها ز دو چشمانش،، اشک  جاری بود

هــم شامگـــــاه حزیــن دل و غمگیــن ز فقد بابا بود 

اندر  روایت است،، که  عمرِ  شریف،، آن بی بی

  از بعــدِ ارتحــال پـــدر روزگـــارش انـــدک بود 

گویــــا کـــه در غـــم و، انــدوه و،  ماتم ابوی

 کمتــر ز صــد نهــار ز عمــرش همیـن که باقی بود 

در خانـه،  یا که به مسجــد،  دعای او  این بود

 رفتن بـه سـوی محضر باباش،، آرزو بر او می بود 

آمین بخوانِ حالت زهرا،، برای استجاب دعا

کلثــــــوم و زینـــــب وحسنیــــن و محســــن بود 

هــم  جــور ضربــه سیلـــی،، ز خصم پیدا بود        

هـــــم چهــــــره و رخ زهــرا بنفــش و نیلـــــــی بود 

مِسمار درب خانه،،  گواه،، از وجـــودِ  اعدا بود        

چون که نماد  اصابت،،  به  سینه،دست و پهلو بود  

التماس دعا

1392/12/21

مسمار= میخ نوک تی >>>>نهار= روز >>> اَعدا' = دشمنان