انجمن نویسندگان و شاعران ایران (انوشا)

شوالِ با کرامت، با داس شد نمایان
  محزون شده دلِ ما از كوچ ماه قرآن
اُنسی گرفته بودیم با رویت کلامت
با  آیه های  زیبا  با   دُرّ  پُر  بهایت
اليوم سفره ی صوم برچیده وبرونشد
شهرصیام عالی دربسته زمان شد
افسوس آنطراوت تبدیل شد بسستی
ازدست میدهم من آن حال پر هستی
شیرینی تلاوت در روح  و جسم  راتل
شور وشعف ز اُنسش او برده در مناهل
بايد ب  سال  ديگر  اندیشه  و  تَدبّر
تا باز گردد از نو شهر صیام دیگر
این  را بدان که باید   رای  حکیم  والا 
صادر شود  برای تأئيد طالب  ما
تضمين  عمر  بايد، تا  بهره های کامل
از  اتصال  شهر  صیام   فاضل
حاصل شود مر آنرا  ادراک  درک   قابل
زآن بسته صیامی در عرض عمر عامل