انجمن نویسندگان و شاعران ایران (انوشا)

سلام عرض تسلیت ویژه

●■غرفه عشق۰۰۰۰۰■●

غُرفــــه عشــــق عجـــب شـــور و نوايــــــــی دارد

محفــلِ اُ نــس عجب حــــال و هوايــــی دارد

هرکـــه عاشـــق بشـــود، کـــوی تــو را می بينــــد

وانکــه از اشـــک بيـــاورد خُمـــــی مَحـــــرم شـــــد

بــه حريـــــم ســـر کُويـت دلــــــم آرام نداشــــــت

چــــــــــون سمــــــــاوات بــــه حــــــال تـــــو همــــی گريان شد

زينــــب آمــــد بـــه ســـر مقتــــل قربانـــی عشــــق

بــــا تعجـــــب تن بـــــی رأس بـــــــــــــرادر را ديــــــــــد

بــــود او شاهــــــد مجـــــــروح فتــــــــاده بر خــاک
پرسشــــــش کـــــــرد کـــــهِ هستـــی تــــــو؟ حسيــــــن زهـــرا !

بچنيـــن حــــال چـــرا کُشتـــه تـــو را، يـــــا اخــــوی' ؟
از قفــــــا، آن ســـــرِ تـــــــو، آن عـــــدوی بــــی ســَـــر و پـــا

کـــرده از رأس جـــــدا آن بــــــدن طاهـــــــر تـــــو

ربنـــــا و تقبـــــل منــــــا و بهـــــــــــذا القربـــــــــان
[] [][][][] [] [][][][] []

مــن و ايـــن آل عبـــا، مــن و ايــن نايب بيمار شما

مـــن و ايــــن دربـــدری ، مــــــن و ايــــن آتــــش کيــــنِ اعــدا

مــن و ايــن صحن و سرا، من و ديدارِ سران بر سرِ نِی

مــــن و پيشانــــــی بشکستـــــه بـــــه غمخــــواری جمــــعِ شهـــدا

مــن وظلمتکده کرب و بلا،من و طفلان رها در صحرا

کيـــــــنِ دشمـــــن بکنَــــــد زينـــــت و گــــــــــوش از آنهــــــــا

حـال اکنون همه خاک آلوده، ماه حالا به تماشا بوده

کــــــــف پاهــــــا زخمــــــــــی ، اثـــــــر خــــــار مُغيلان پــــيدا

سيلـــی و صـــــــورت نيلــــی ز کـــــــــف اَهرمنـــان

هديــــــــه می شـــــد به صغيــــران حسيـــــــن ، ثــــــــارالله

آنشــــب ، آنشـــب چــــه گذشتــــــــه تـــــا صبـــــح

بر رقيـــه و ربــــاب هـــم، زينـــــب، سرپرســــــت
آنهـــــــا

يـــا بــرآن سايـــر همراهانش همه از خُرد و کلان

تـــا سحرگـــاه ،ستـــــــم ، جــــــــور و تعــــــــب از اعــــــــــدا

بعـــدِ آن قافلـــه را کــرده روان روی بـــه شـــــام

بعــــدِچنـــدی برسيدند، اسيـــران و ســـران، هـــم در شــام
[] [][][][] [] [][][][] []
گفــــت در شـــام بلا زينـــــب بـــه آن اهــــل دغــــا
مـــــا رأ يــــــــت إلا الجميـــــــــــل مـــــــــــا رأ يــــــــــــــت
[] [][][][] [] [][][][] []
چـــون رقيـــــه ز فــــراقِ رُخِ بابا بی تـــــــاب

گريــه می کـــرد و بســـی بـــی آرام ، روی بـــر کـــــرب و بلا

ناجوانمــــردیِ آن قــــــوم عَـــــدو تــــا آنجــــــا

کـــــه نهادنـــد ســـرِ مونـــس او را مرئـــی بــه ميـان سينـی

طفـــــــل از ديــــدن رخســــاره ی بابا مدهــــــوش

وســط ويرانــــه، جــــــان شيرينــــــش بـــــه جانـــــــان داده

حال اکنون شده آن ويرانه،کاخ آن دخترک دُردانه

ليک آن کاخ نشينان ستمگر همگی،

شده مغلوب و همه آواره

سروده ی سنوات پیشین
[] [][][][] [] [][][][] []
اضافه شددو بیت عصر
١٤٤٤/٠١/١٠=۱۴۰۱/۰۵/۱۷

خونِ ارباب حسین داد نهال دین را

تا ابد آب، که بُد ثارالله

رب بنا کرد، بنیانِ حسین ثارالله
زیب هستی بنمودش، که شود آینه راه