#بنام_خدا
#پند_های_کرونا:
ــــــــــ
تو کدامین مأمور هستی از خدا؟
ای کُرونا راست بگوچیست ماجرا
ــــــــــــــــــــــــــ
کل دنیارا تو زندان کرده ای
حمله را بر نوع انسان کردهای
ـــــــــــــــــــــــــــ
حبس نمودی جمله را در خانه ها
خلق شدند محصور اندر خانه ها
ـــــــــــــــــــــــــــ
آیا هستی ساخته ای دست بشر
ساخته اند تاوحشتی سازی و شر
ــــــــــــــــــــــــــــ
گر نباشد اذن حق ذوالجلال
ناتوان هستی باین کار محال
ــــــــــــــــــــــــــ
هرچه بدکاری کنی وکارسخت
هیچ نمی افتد برگی از درخت
ـــــــــــــــــــــــــ
زیرکانه خیلی جولان میدهی
جانها میگیری فرمان میدهی
ـــــــــــــــــــــــــ
نخبگان بر تو ندارند دسترس
مردمان را کرده ای اندر قفس
ــــــــــــــــــــــــــ
یک قفس بر پَهنی روی زمین
خلق رادربندساختی این چنین
ـــــــــــــــــــــــــــ
مردوزن درفکر جان خودشده
هرکسی زندان بان خود شده
ـــــــــــــــــــــــــ
مثل یک سرباز نامرئی خدا
میدهی ماموریت پر سرصدا
ـــــــــــــــــــــــــــ
هر مکان سِرّی راحت میروی
مخفی ازهردیده پنهان میشوی
ـــــــــــــــــــــــــــ
باچه اسراری این حالت کرده ای
زندگی را چون قیامت کرده ای؟
ـــــــــــــــــــــــــ
وحشتی انداختی بر کل جهان
گوئیا که از قیامت هست نشان
ـــــــــــــــــــــــ
با عدالت مینمایی مبتلا
نزدتویکسان امیرست باگدا
ــــــــــــــــــــــ
ثروت پولدار ها شد بی اثر
این رئیسِ جمهورست یاکارگر
ـــــــــــــــــــــــــ
هر کسی درفکر جان خویش هست
وحشت از تو بیشتر از بیش هست
ــــــــــــــــــــــــــ
سر نگون گردیده بازار سهام
رو بپائینست شاخص هاتمام
ــــــــــــــــــــــــــ
آمدی زندانی کردی مجرمان
بر گناه آلوده ایم ما مردمان
ـــــــــــــــــــــــ
وسعت دنیاست این زندان تو
بی نگهبان ست این زندان تو
ـــــــــــــــــــــــــ
هر کسی در خلوت زندان خود
خوب بیاندیشدکه باوجدان خود
ــــــــــــــــــــــــــــ
آمدی پاسخ دهی بر شُبهه ها
فکر های باطل این اندیشه ها
ــــــــــــــــــــــــــــ
اینکه:هر چه درد و بیماری مرض
بر فقیران نیست مخصوصِ غَرض
ــــــــــــــــــــــــــــ
اینکه:پولدارها چه کارهامیکنند
هر مرض باشد مداوا می کنند
ــــــــــــــــــــــــــ
لَذّت دنیا برای اغنی یاست
برفقیران نکبت وبدبختیهاست
ــــــــــــــــــــــــ
این تفکر هارا ویران کرده ای
ای کرونا مارا حیران کرده ای
ــــــــــــــــــــــــــ
آمدی تا ما بدانیم این روند
در کنار ما زیادست درد مند
ـــــــــــــــــــــــ
لاکن آنان را نمی بینیم ما
چون بآنان نیستیم دردآشنا
ــــــــــــــــــــــــ
که ندارند چون لباس وخرج عید
عید بر آنان یک بلا بود می رسید
ـــــــــــــــــــــــــــ
خویش را در خانه پنهان میکنند
در محافل چهره خندان می کنند
ــــــــــــــــــــــــــــــ
ماکه میرفتیم چه خوش سیزده بدر
خرم و خوش بوده ایم بی درد سر
ــــــــــــــــــــــــــــــ
هیچ به فکر آن فقیران میشویم
هیچ به دیدار یتیمان میرویم؟
ــــــــــــــــــــــــ
ای کرونا ! آمدی با واهِمَه
دفنِ ختم مرده یکسان شدهمه
ـــــــــــــــــــــــــــ
فوتی ها دفن میشوند با چندنفر
بین اموات نیست تبعیضی دگر !
ـــــــــــــــــــــــــــــ
جمله کفن ودفنهاست در یکقرار
نیست فرقی بین دارا و ندار
ــــــــــــــــــــــــــ
ای کرونا هستی مامور خدا
اینحقیقت را بیادآری که ما
ــــــــــــــــــــــــــ
غافل از مرگیم و آن نزدیکتر
یاد آنرا داشته باشیم بیشتر
ـــــــــــــــــــــــــ
آمدی تا که بگویی ای بشر
یاد بیاور نعمت حق بیشتر
ــــــــــــــــــــــــ
آمدی گفتی خداوند کریم
نیست بدهکارما لذّات نعیم
ـــــــــــــــــــــــــ
ما بدهکاریم بشکر نعمتش
روی کنیم بر بارگاه رحمتش
ـــــــــــــــــــــــــ
با خلوص دل بگوییم ای خدا
ماسوای تو به ما نیست آشنا
ـــــــــــــــــــــــــــ
( ما زخود سوی تو میگیریم سر)
( چون تویی از ما به ما نزدیکتر)
ــــــــــــــــــــــــــــ
ای کرونا! زره ای هستی زرنگ
در جهان مامور گشتی بیدرنگ
ــــــــــــــــــــــــــ
تا که تنبیهی کنی بر مردمان
بعدازآن خارج شوی از اینجهان
ــــــــــــــــــــــــــــ
در وجود تو زیان ست و ضرر
عبرتی هست درتو براهل نظر
ــــــــــــــــــــــــــ
بار الها! خود بصیرت کن عطا
از (مرادی)هم بپوشانی خطا
ـــــــــــــــــــــــــ
تا بگیریم عبرتی ما بندگان
بیدفاع هستیم ضعیف وناتوان
ــــــــــــــــــــــــــــ
ریز نامرئی چه غوغا کرده است
گوئیا انسان را رسوا کرده است
ـــــــــــــــــــــــــــــ
شهرها چون شهر أرواح ست چنین
روم ومادْرید و پاریس اوهانِ چین
ــــــــــــــــــــــــــــــ
کاشکه بر این دنیا جان آید کنون
حضرت صاحب زمان آید کنون
ـــــــــــــــــــــــــــ
اللهم عجل لولیک الفرج
التماس دعای
۱۳۹۹/۱/۷ سروده شده
موضوعات مرتبط: اجتماعی ، مثنوی
برچسبها: علی مرادی
