دنیا همه گشتم به خیالم خبری بود
قافل که جهان بی خبری،بی ثمری بود
عمری سر ما در پی سیم و زر دنیا
این عمر همه یکی دو روز در به دری بود
گفتند که بَهمان چو فُُلان گشته حرام است
اینگونه حرامات همه از دست به سری بود
دل چونکه قسی گشت دگر فایده ای نیست
انسان نَبُدی روزه واجب سپری بود
این شعر ز بغضیست که اشکش ابیات است
این بغض بترکیده که گو چون شرری بود
هاتف خبری نیست؟پس قصه چه سان بود؟؟
دشوار گذشت و همه اش بی ثمری بود
موضوعات مرتبط: اجتماعی ، اخلاقی ، انتقادی ، تعلیمی ، دلنوشته ، شخصی ، عارفانه ، غزل
تاريخ : پنجشنبه بیست و هشتم دی ۱۴۰۲ | 14:48 | نویسنده : امیر حسین دائمی پویا(امیر هاتف) |
