جهانگیر
ای ستارهی آرام
که درخشان به مثل الماسی
در شبهای بیپایان سینما
و قاب کوچک تلویزیون
نور میتابی بیهیاهو
صدایت
شبیه نسیمیست
که آرامش میبخشد
نگاهت
قصههای ناگفته تئاتر را
بیکلام روایت میکند
تو
نمایندهی هنر هفتمی
که فراتر از نقش
در جان مخاطب مینشینی
بیادعا
بیتکلف
اما همیشگی
جهانگیر
در پس ابرها پنهان
اما هرگاه بارقهای از تو
میدرخشد
دنیای هنر
جایی بهتر میشود
× حجت بقایی
+مصاحبه ای دیدم از استاد الماسی، این تیتر را نباید ببینیم، ستاره ها که در آسمان هنر نباشند، آسمان تاریک می شود،،،
موضوعات مرتبط: بداهه ، شعر سپید
تاريخ : جمعه هفدهم مرداد ۱۴۰۴ | 8:0 | نویسنده : حجت بقایی |
