در دلِ شهری که
پر است از هیاهو و سردرگمی
صدای خاموشِ تولید
فریادِ مقاومت است
دستهایی که
چون کوهند
ایستادهاند
در برابر طوفانِ ناامیدی
با عرقِ پیشانی
با شورِ ایمان به فردا.
کالاهایی که
در دلِ این خاک ساخته میشوند
فرزندانِ این سرزمینند
نه محصولِ بستهبندیهای رنگیِ بیگانه
بلکه
زادهی تلاشِ بیوقفهی مردمی که
دل به وطن بستهاند.
چرا بیاعتنایی؟
چرا به برندهای بیگانه پناه میبریم؟
وقتی هر نخِ پارچه
هر پیچِ آهن
هر قطره عرقِ این خاک
با داستانی پرغرور
درهم تنیده است.
ای سرزمینِ توانستن!
ای خاکِ جانفشانی!
وقت آن است که
دستها را به هم بدهیم
و باور کنیم
که کیفیت
فقط رنگ و نام نیست
که کیفیت
جانِ زحمت است
که در دل تولیدِ ملی میتپد.
نمی دانم چرا
گاهی یادمان میرود
که ما وارثانِ بزرگترین مقاومتها هستیم
و تولید
تنها کالا نیست
بلکه
سرودِ ایمان است
به خود
به سرزمین
به فردا.
بلند شو
ای تولید!
فریاد بزن
در کوچههای خاموش
که این خاک
هنوز نفس میکشد
و این مردم
هنوز میسازند.
نویسنده: حجت بقایی؛ مشاور تحقیق و توسعه
#تولید_ایرانی
#ساخت_ایران
موضوعات مرتبط: اجتماعی ، حماسی ، شعر سپید ، شعر نو
