انجمن نویسندگان و شاعران ایران (انوشا)

« كار »

هر  كار كه خود مخترع  اصل  هماني            

ممكن بُوَدت1 ، فرعي آن  را  تو  نداني

هر كار به دستت  بكني، آن  را  نتواني            

لطف است وعنايت به تو وخود تونداني

گر  لطف و عنايت2 ،نَـبُوَد بر تو نهاني           

جز  واضح  و   پنهان ، نـتواني  و  نداني

اينها كه بگفتم،همه رمز است و نشاني           

رمزي به تو گفته  است،نشانش تو نداني

نقشي كه كشيدي،تو زِهرنكته كه داني           

نقش تو برآب است،خود اين نكته نداني

همراه  همس  پيريـَت  و  روز    جواني            

توفيـر3  جواني ، زِ  پيـري    تو    نداني

كاري  كه  تو شايد  بتواني  به   جواني            

پيري   نـتواني  ، تو  همين  نكته  نداني

پيران  همه  دانند ،رقم  و  رسم  جواني            

اي   تازه  جوان، ذره  زِ  پيري تو نداني

خلقي   به  تو حيران ،تو مغرور  جواني            

از  وادي  حيرت ،ره و  رسمي تو نداني

پيران همه حسرت خورن از بهر جواني            

واضح  نگري ، پير  زِ  حسرت تو نداني

غافل  مشو  از  نوبت  و نوروز  جواني            

اين  دُر4  گرانمايه   بُوَد ،اَر5  تو  نداني

بشنو  زِ من  اين  نكته ، در ايام  جواني           

صد  نكته در اينجاس،يكش را تو نداني

با  لطف  خدا  ، گر  يكي  كار   تواني           

بي  لطف  خدا ،كار  نشايد   تو   نداني

٭٭٭

  1- باشدت     2- مهرباني- بخشش   3- تفاوت   4- مرواريد    5- اگر    

حسن مصطفایی دهنوی