انجمن نویسندگان و شاعران ایران (انوشا)

ص110صحیفه                              

فراز11/اَللهَمَ صلَ علی محمد...

زدین دور کرده مرا رایشــان 

که گمره کنــد کار و آن حــرفشان

درود خـــدا بر محمد و آل

بــه پیری بده روزی ای ذوالجـــلال

عطا کن تو نیرویِ خود، ای کریم

زمــانی که در زحمت افتاده ایـــم

کسالت مده درعبادت خــدا 

بـــه نا دیدن حق مکن مبتــــلا

ز مهرت خـــدا، نا امیدم مکن

 تـــو با ناکسان همنشینم مـــکن

زآنان که دورند ز درگاهِ تــو

بــکن دور،  که باشند بد خواهِ تـــو

فراز12اََللهُمَ  اجعَلَنی اَصولُ...

به تو روی آرم که هستی جلال

بــده بی نیازی مده  تو مـــــلال

فقیرآمدم سویِ تو، ای کریـم

عطــــا کن نیازمرا ای رحـــــیم

بــــه هنگامِ  فقر و پریشانی ام

اگــــر خواهم ازغیر، زندانــی ام

به درماندگی ام، مکن مبتلا

بــــه تو روی آورده ام ای خـــدا

به سوی توآیم که هستی رحیم

کنم  حاجت از تــو طلب ای کریـــم

ز غیرار بُوَد خواستن، امتحــان

چنین امتحانم بُـَود بر زیـــــان

ز غیرگربخواهم بُوَدامتحــان

که این امتحانم بُـَود برزیـــــان

زغیرت نخواهم  کمک ای خدا

مرا خود، ز بیگانــــگان کن رها

زترسم مکن زار ونالان  خـدا

خــــــدا، نا امیدم ز مردم نمــا

 به مردم، امیدم بُوَد سادگــی

ولی بر خــــــدا، باشد افتادگی

خـــدایا تو هستی به من مهرَبان

بسی مهربان تر ز خلقِ جــهان

فراز13اللهُمَ اجعل مایُلقی...

شیاطین چو بر قلـبم القا کنند

بدی وحسادت، غوغا کننـــد

توباطل به نیکی بدل کن خدا

تو با قدرت خود بزرگی نـما

زبدگویی ویاوه گویی خـدا

نجاتم ده ازباطلم کن جـدا

نریزم زکس آبرو ای کـریم

شوم من زغیبت رها ای رحیم

گناهانِ من را بدل کن خـدا

به حمد و ثنایت بشو رهــنما

به مجدت گراییده ام ای کریم

سپاس توگویم، که هستی رحیم

شدم معترف تا به احسانِ تو

کنم شکر که هستم مهمانِ تـو

فراز14/اَللهمَ صَلِ عَلی مُحمد...

 خــدایا فرست بر محمد وآل

درود و سلامی تو ایِ ذوالجـلال

رسد گر، به من ظلمی ازبندگان

تو دفع ستم کن ز اهلِ جهـان

نگه دار یـــارب، مرا از ستم

مبادا به راه  ضلالت  روم

مرا کن هدایت خـدایِ کریم

نگردم محتاج خلق ای رحیـم

بُوَد وسعت وبرکت ازتو، خـدا

خــدایا زطغیان مراکن رها

فراز15/اَللهُمَ الی مَغفرَتِک...

به آمرزش حق چو وارد شوم

به درگاهِ عفوت خـــدایا روم

چو مشتاق بربخشش تو شدم

شدم مطمئن در رهت مـی روم

نی ام مستحق گر بر آمرزشت

نشد قطع امیدم، ز بخشایشت

ازاین نفسِ بد، تو نجاتم بـده

ز فضل خود آب حیاتم بـــده

خــدایا فرست بر محمد وآل

درود و سلامی تو ایِ ذوالجـلال

فراز16/اَللهُمَ وانطقنی بِالهُدی وَاَلهِمنی ...

زبانم، تو گویا بگردان بخیــر

به راهِ هدایت کند بنده سیــر

#رضا_فیروزی_گوگد

خرداد99