انجمن نویسندگان و شاعران ایران (انوشا)

1-                                      با دلم هر چه گفتگو کردم/

در سخن هاش  جستجو کردم/

کار با غیرِ دلشکار نداشت.//

2-

خنده هایت صفای زندگیَ است/

نفس دلگشای زندگیَ است/

همه ی ماجرای زندگیَ است/

دوستت دارم.//

3-

دوست دارم به شعرهای خودم/

نقش زیبای چهره ات بکشم/

و قسم می دهم به اشک قلم/

که نبینی بجز به چشم کرم/

که من ای دوست! دوستت دارم.//

4-

کاش! باران به داد دل برسد/

مهر تابان به داد دل برسد/

مَه، شتابان به داد دل برسد/

صحبت جان به داد دل برسد/

کاش! جانان به داد دل برسد/

داد از این داغ//

5-

مثل گل های پاک باید بود/

از بدی،شرمناک باید بود/

هست فردا، هلاک مان لابُد/

خُفته و سر به خاک باید بود/

فرصت بد شدن، چه کوتاه است!//

6-

نازنین! مهربان تر از این باش!/

بیش از این، یار قلب غمگین باش!/

دلکش ودلبر و دلاذین باش!/

دوستدار تو ام.//

7-

تا مرا  با خود آشنا کردی/

آشنا با رَهِ خدا کردی/

خاطرم را گرانبها کردی/

به غمی ژرف، مبتلا کردی/

جاودان همنشینِ جانم باش!//.

#محمد_علی_رضاپور

( سروش، قالبی تازه و توانمند در سرایش پارسی و تا حدود زیادی جامع قالب های دوبیتی، رباعی و سه گانی وپلی ست میان شعر سنتی و شعر نو)