انجمن نویسندگان و شاعران ایران (انوشا)

« ره شيطان »

يك لحظه هوسراني ، يك  عمـر  پشيمانـي          

خائن  نتوان  بودن ، در حجره كه  مهمانـي

شهوت  به نظر  آرَد ،  هـر  كار  به  آسانـي            

امّا  خطرش  سخت است، ازكيفر  يزدانـي

اين  نكته  نشان  بنما ، تا  آنكه رهـا  مانـي           

از  كيفر  بدكاري  ، وَز  جهل    هوسرانـي

شيطان غرضش اينس ، باشي  تو  به نادانـي            

تا  بلكه  فـرو  افتـي ،  در  چاه    پشيمانـي

جانا  خطرش سختس ،گمراهـي  و  نادانـي           

نـتوان   بـبري  بهره  ، از  نعمت   سبحانـي

هر  نعمت سبحاني  ،  نشناسي   و   نادانـي           

سنجش   بـتوان  كردن ،  دانايي  و  نادانـي

هر  كار  كه مي باشد ، از  گفته ي  ربانـي            

سختـي   به   نظر  آيـد ،  اما   بُوَد   آسانـي

صحبت زِ شياطين بود ،آن هم  نتوان  بينـي            

هر  فعل  بدِ  خود  را ، گوين  ره  شيطانـي

شاهان  به  ره شيطان ، افتنـد  به  مسكينـي            

شاهان كه نمي خواهند،شيطاني و مسكيني

از سفره ي يزدان خور،نِي سفره ي شيطاني            

نعمت  كه ندارد  او ، در سفره ي  سرگيني

هر  سفره به هر  جايي  ، افتاد و اگر  بينـي           

لازم  بُوَدت   كاوش ، بـنمايي  و   بـنشينـي

مردان  غنـي  همـّت ، با  رتبه ي  سنگينـي           

دستي نـبرن هرگز، در  سفره ي   خودبينـي

اي  يار غنـي همـّت ،هرجا  كه ضرر بينـي           

دعوت اگرم  داري ، منشين  تو  به   آسانـي

مردم  تو اگر  بيني  ، گرمند  به  خود بينـي            

مردم  همه  گمراهنـد ،  بايد  تو خدا  بينـي

بازم  تو نصيحت  كن ، شايـد  اثرش  بينـي           

تا بلكه  رها گردم ، از گرمـي   خود  بينـي

بشنو تو حسن اين را،اين خوشه كه برچيني           

خرمن  به  يقين  باشد ، از  امـر   جهانبانـي

٭٭٭

حسن مصطفایی دهنوی